Evenementen Wmc Nacht van Gulpen Wandelingen Carnaval Feestdagen Video's   Gastenboek Contact

Over de website Nieuws Overzicht Vakantie Balkan 1 2 Balkan top 10 Camping Dagje weg Stedentrips

2 weken meivakantie 2008 in hotel Neptun in Tučepi in Dalmatië

Onze favoriete bestemming in Kroatië

Zaterdagmorgen 26 april 2008 om zes minuten over drie vertrok onze trein vanaf station Herzogenrath - vlak over de grens bij Kerkrade - richting Düsseldorf, waar we na een half uur wachten om vier minuten voor vijf de Intercity Express (ICE) naar de luchthaven van Frankfurt kregen. Kort na ons laatste slokje schuimwijn kwamen we om vijf over half zeven aan op het treinstation van de luchthaven. Het treinticket werd veilig opgeborgen, want ook de terugreis was hiermee al betaald. De prijs voor deze heenreis en straks de terugreis voor twee volwassen en een kind bedroeg slechts €121.36, maar is wel treingebonden. Daarom is het verstandig om bij de terugreis een vertraging van het vliegtuig in te calculeren. Gelukkig bracht het vliegtuig ons op de afgesproken tijd naar Airport Split en stonden we even na kwart voor twaalf weer op Kroatische bodem. Lachend merkten we op: "We zijn thuis!" De transfer met bus naar ons hotel Neptun in Tučepi duurde ruim drie uur, inclusief het afleveren van gasten bij andere hotels die eerder op de route lagen. Het middageten in het hotel was dus al geweest, maar dat vonden we niet erg want de koffers werden naar de kamer gebracht en via de weg langs de kust richting het centrum van Tučepi gingen we op zoek naar een pizzeria voor een overheerlijke lasagne en een fles Pelješac, de bekende lekkere wijn van het gelijknamige schiereiland, dat dit jaar ook als bestemming voor een bezoek op onze verlanglijst stond en waar we dus ook zijn geweest; uiteindelijk langer dan ons lief was zoals jullie verderop zullen lezen. Terug op de hotelkamer zette de webmaster dat voort waarmee hij tijdens de heenvlucht in het vliegtuig al begonnen was: slaap inhalen. Anita en Jennifer waren wel nog naar het avondeten geweest.
De eerste dagen van de vakantie waren om uit te rusten en te genieten van de all inclusive formule. Genieten van de zon, de zee, het zwembad, de machtige bergen en natuurlijk de favoriete drankjes Travarica, Kruškovac en Pelinkovac. Het bier van de tap drink ik thuis al niet, dus hier zeker geen Bavaria voor mij. Het eten is werkelijk verrukkelijk in hotel Neptun en zeker de eerste dagen krijg je geen genoeg van alles wat de Balkan keuken te bieden heeft: heerlijke gerechten van vlees en vis, soms op Dalmatische wijze bereid en vele soorten pasta en risotto, want dat Kroatië naast Italië ligt is aan de Italiaanse gerechten wel te merken. Ook het amusement is prima verzorgd door twee muzikanten, die vermoedelijk duo solaris heten en die niet alleen het buffet opluisterden met liedjes uit de streek, maar die ook tijdens het dansen op meerdere avonden ons favoriete liedje Vela Luka speelden, nadat ik ze een keer het deuntje neuriede, dat ik kende uit een Dalmatische mix die ik in 2007 in Makarska kocht en dat Oliver Dragojevič zong tijdens het benefietconcert in Antwerpen. Dat laatste is niet verwonderlijk, want Oliver is in Vela Luka op het eiland Korčula geboren. Jammer genoeg weet ik niet meer de naam van het duo en het management van het hotel begrijpt mijn vraag in de email (in het Engels en Duits) blijkbaar niet, want tot nog toe heb ik nog geen antwoord. Jammer, want die twee geloofden nooit dat ik dat op youtube zou zetten. Misschien ga je zelf wel naar dit hotel en laat je het aan hen zien. Klasse, want we hebben veel plezier aan hen beleefd! Ook een compliment aan Pamela en de rest van de miniclub, waarop Jennifer zich elke keer verheugde. Dankzij hun hadden wij regelmatig twee keer per dag anderhalf uur om even wat te gaan wandelen of een middagslaapje te houden.

De enige uitzondering op het uitrusten was de maandag. Toen zijn we langs het water gaan wandelen richting Makarska. Dat was een hele mooie wandeling. In Makarska dronken we natuurlijk onze halve liter pils op ons favoriete terrasje bij bistro en pizzeria Sunshine tegenover de speeltuin. Hij liet ons weten dat hij sinds kort ook in Tučepi een café en bistro heeft. Ik vroeg hem nog of hij daar ook de lekkerste lasagne van Kroatië serveert. Dat vond hij vast een mooi compliment want het laatste bier kreeg ik van hem.
Op donderdag overkwam ons wat ons elke vakantie van twee weken is overkomen: even geen zin meer in de eetzaal en al helemaal niet in drank. Het juiste moment om de maaltijden even vaarwel te zeggen en een auto te huren. Dat is in Kroatië net zo simpel en veilig als in Nederland. We kregen een Corsa voor de prijs van een Twingo, omdat die al verhuurd was: €51,- per dag. We konden 'm het hele weekend wel gebruiken. Nadat we vrijdagmorgen de auto in ontvangst hadden genomen vertrokken we meteen. Alle belevenissen van de drie onvergetelijke dagen staan op de pagina's:

• Vrijdag: Dubrovnik en schiereiland Pelješac
• Zaterdag: rit over eiland Korčula naar Vela Luka
• Zondag: Sveti Jure, bedevaartsoord Medjugorje en Mostar

Maandag, dinsdag en woensdag, rustdag

Maandag, dinsdag en woensdag waren rustdag. Het was bovendien tamelijk bewolkt en op dinsdag regende het zelfs een beetje tegen avond. Tijdens de miniclub liepen we steeds naar Tučepi om daar op een terras wat te drinken. Op dinsdag zijn we in Makarska nog eens gaan kijken hoe druk het bij hotel Dalmacija was, waar we in oktober 2007 een weekje vakantie hadden. Nu was het daar rustiger nog als in ons eigen hotel Neptun. Nog een lekker bier gedronken bij onze favoriete pizzeria bistro Sunshine, waar we later die middag ook onze favoriete lasagne gingen eten, net als in 2007. Echt de lekkerste van Makarska! Natuurlijk niet zonder een fles rode Pelješac wijn. Ik kocht tevens bij het muziektentje een cd met ons favoriete liedje Vela Luka. Oh ja, en voor de donderdag de scooter gereserveerd, bij dezelfde zaak als de twee keer een half jaar eerder. Ik merkte nog lachend op dat we ook nog de kopie uit oktober konden gebruiken, waarop de medewerkster vertelde dat iemand achter in de zaak al zei dat ik een bekend gezicht had. Ha ha. Gelukkig was het vanaf woensdag weer aangenaam aan het zwembad van het hotel en ook op de donderdag was het stralend blauw.

Met de scooter over het eiland Brač naar Bol met Zlatni rat en de Vidova Gora

Tijdens de overtocht met de veerboot van Makarska naar Sumartin op het eiland Brač hebben we een dolfijn gezien. Eerst maar eens naar het dorpje Bol rijden, naar de pizzeria Moby Dick, waar men speciaal voor ons in 2006 de oven heeft aangemaakt rond het middaguur, wat we heel aardig vonden. Daar hoorden we overigens voor het eerst de muziek van Oliver Dragojević. Op loopafstand van het dorp ligt de beroemde landtong Zlatni Rat, wat gouden hoorn betekent. Het strand is door de vaak gunstige wind een geliefde bestemming voor watersporters, waaronder kite surfers. Onder invloed van het weer en stromingen wijst de hoorn regelmatig in een andere richting.
Van Bol is het een uurtje rijden tot de Vidova Gora. Dat is met 778 meter de hoogste berg van alle Adriatische eilanden. Het uitzicht vanaf hier over de Adriatische zee en de vele Dalmatische eilanden is schitterend.
Na een cola in het restaurantje moesten we weer verder, want in Supetar wilden we graag in de haven gaan eten. Hotel Supetrus resort was in Supetar onze vakantiebestemming in 2006. Toen wisten we dat we nooit meer een vakantie op een eiland zouden boeken en zeker geen twee weken. De veerboten tussen Supetar en Split varen vrij frequent. Dus we hadden niet op internet naar de vertrektijden gezocht. De pizza en spaghetti smaakte goed.
Na aankomst in de haven van Split moesten we nog een flink stuk rijden tot de stad Trogir, want die zou ook zeer de moeite waard zijn. De weg naar Trogir kent bijna elke Kroatië vakantieganger, want het is de weg van en naar Airport Split, die in de stad Trogir ligt. Wat we nog niet eerder hadden opgemerkt is dat een klein stuk van de route autoweg is, wat Anita bij aankomst in Trogir nog een bevestigde, want ze had het bord gezien. Ik niet. Het bleek te kloppen. Trogir, dat opgenomen is op de werelderfgoedlijst van de Unesco, heeft een prachtige historische kern met vele kerken, paleizen en torens uit de Venetiaanse, Romeinse en Griekse tijd, toen het gesticht is door kolonisten in de derde eeuw voor Christus. Pas na de eerste wereldoorlog maakte het deel uit van wat toen heette het Koninkrijk der Serviërs, Kroaten en Slovenen, het latere Joegoslavië. Rond zeven uur begonnen we aan de terugweg en zeker door Split wil ik graag rijden bij daglicht. Iets dichter bij de kust ligt ook een weg, die weliswaar iets minder van kwaliteit is, maar die sluit in Split wel aan precies bij het punt waar op de eerder genomen route de autoweg nu eindigt. Om tien over negen kwamen we aan in het hotel en was er nog tijd genoeg voor een paar lekkere drankjes.

©  Jos van der Burgt