Evenementen Wmc Nacht van Gulpen Wandelingen Carnaval Feestdagen Video's   Gastenboek Contact

Over de website Nieuws Overzicht Vakantie Balkan 1 2 Balkan top 10 Camping Dagje weg Stedentrips

Een weekend top bezienswaardigheden in Dalmatië met de huurauto

<<< Vrijdagmorgen: Wandelen over de oude stadsmuur van Dubrovnik, parel van de Adria

Zondag: Berg Sveti Jure, bedevaartsoord Medjugorje en Mostar in Bosnië en Herzegovina >>>

Extra overnachting op het eiland Korčula bij mevrouw Blitvić in Korčula-stad

Fotoalbum Korčula-stad 1 2

Toen brak om half zes in de haven van Trpanj het moment aan dat ons hele programma door elkaar heeft gegooid. De tijden van de veerboot naar Ploče, die vermeld waren in de brochure die we van Riva Tours hadden gekregen, bleken te zijn gewijzigd; de veerboot die om half vijf was vertrokken was de laatste van die dag en het kantoortje was verlaten. Wat nu? Weer helemaal terug over het schiereiland en dan nog eens die hele omleiding? Weet je wat we doen, we gaan gewoon nu naar het eiland Korčula, zoeken een "Zimmer frei" en gaan zondag naar Medjugorje en Mostar, in plaats van zaterdag.
Zo gezegd, zo gedaan. In de haven van Orebić, een stadje aan de zuidkant van het schiereiland, reden de auto's al op de boot. De kaartjes waren echter snel gekocht en we mochten nog mee naar Dominče. Terwijl we uitkeken op het mooie schiereiland en de zon steeds verder zakte moesten we even vreselijk lachen. Echt weer wat voor ons. Eigenlijk hadden we bij één van de eerste huizen met de bordjes met de woorden sobe room zimmer chambre camere al een goed gevoel. De kamer was snel geregeld bij de lieve oma Dina Blitvić in het stadje dat net als het eiland Korčula heet. Voor 220 Kuna mochten we daar met zijn drietjes slapen, ongeveer €30,-. Toch ook mooi meegenomen voor die mensen, zo vroeg in het seizoen. Ze ging ook meteen de bank ombouwen tot het bed voor Jennifer.
Nadat we de sleutel in ontvangst hadden genomen gingen we in het stadje op zoek naar een restaurant. Niet moeilijk, aan de kant van het water, want daar lagen ze allemaal naast elkaar. Met uitzicht op het gelijknamige eiland aan de overkant van het water kun je moeilijk anders dan een fles Pelješac bestellen bij het eten. Zalig! En niet al te duur voor een liter wijn: 80 Kuna wat neerkomt op ongeveer €11,-. Toch net even wat anders dan de zelfgetapte rood gekleurde vloeistof uit de eetzaal van het hotel. Mijn eetlust was langzaam weer op het normale niveau gekomen, dus we bestelden drie gerechten. Twee spaghetti, een bolognese en een carbonara en een pizza voor Anita. Als toetje nog twee Pelinkovac en toen werd het tijd om richting het bedje te gaan. De dag erna wilden we weer vroeg op weg. Ik hoefde maar 250 Kuna (+/- €35,-) voor alles te betalen. In bed rekende ik uit dat de overnachting eigenlijk goedkoper was, dan terug naar het hotel en zondag weer met de auto en de boot terug komen naar Korčula. Ik rekende ook nog even uit dat als ik volgend jaar 14 overnachtingen à €30,- zou hebben en twee maaltijden per dag à €30,-, dat ik dan voor €1260,- een hele leuke vakantie zou hebben, telkens in een andere plaats of streek en lekker zou eten op een knus marktpleintje of aan het water en niet in een eetzaal.

Zaterdag: de tocht met de huurauto over eiland Korčula naar Vela Luka

Fotoalbum Vela Luka en de tocht over het eiland Korčula zelf

Het ontbijt de volgende morgen bestond uit een heerlijk broodje met Kroatische Pršut (prosciutto, ham) aan het water in de haven van Korčula, dat we vantevoren bij de Konzum kochten. Daarna maakten we mooie foto's in het stadje Korčula en dronken we nog een Cappuccino, die hier in Kroatië overal heerlijk smaakt. Korčula stad is eigenlijk een schiereiland. Het zou zelfs de geboorteplaats van Marco Polo zijn, toen het eiland tot Venetië behoorde. Als een schaakliefhebber steeds enkele zetten voortuitdenkend, kocht ik alvast de kaartjes voor de overtocht straks met de veerboot naar Pelješac en eveneens die voor de transfer van Trpanj naar Ploče op het Kroatische vasteland (en dat had ik niet moeten doen…)
Uiteindelijk gingen we de auto halen op ons overnachtingsadres en begonnen aan onze fantastische tocht over het eiland richting Vela Luka waar onze favoriete Kroatische ster Oliver Dragojević geboren is. Op de video links vertolkt Oliver het liedje Vela Luka op een concert in Antwerpen, waarvoor de kerstman ons ook twee kaartjes onder de kerstboom had gelegd. Onderweg hadden we prachtige vergezichten over de Adriatische zee en het eiland Lastovo. Eenmaal aangekomen in Vela Luka moesten we wel concluderen dat we al mooiere stadjes hadden gezien.  Misschien kwam het wel door dat liedje, dat we zulke hooggespannen verwachtingen hadden.

In het hoogseizoen vertrekt vanaf hier ook vaker de boot naar Split. Nu was dat slechts om zes uur in de ochtend en om half zes in de namiddag terug vanuit Split. Na het eten vertrokken we weer richting de veerboot in Korčula stad. We hadden nog tijd genoeg voor foto's onderweg en we kwamen ook ruim op tijd aan in de haven, waar we nog een cappuccino dronken. Na de aankomst in de haven van Orebić vervolgden we meteen onze weg naar de haven van Trpanj. Daar kwamen we om kwart voor vier aan en de auto's reden al de veerboot op. Hij was al bijna vol en toen we de lange rij auto's zagen wisten we al dat we nooit mee zouden kunnen naar de overkant. In het havenkantoortje was al een hevige discussie gaande tussen de medewerker van Jadrolinija en vakantiegangers, die ook de veerboot zouden missen.

Enkelen kregen hun geld terug. Zij hadden het ticket ook gekocht daar in de haven van Trpanj. "Tomorrow morning first boat", zei de onvriendelijke man. "Money back at Korčula, where you have buy ticket. Or Split." Hoe is het mogelijk dat je je kaartje niet kunt inleveren bij elk kantoor van Jadrolinija? En waarom kan men zo moeilijk inschatten welke type boot men moet inzetten? Ik was natuurlijk niet zo dom om weer naar Korčula en terug te gaan, om het geld terug te vragen. En Split, daar zouden we toch nog een keer komen, als we donderdag met de scooter over het eiland Brač zouden tuffen en daarna met de veerboot naar Split op het vasteland zouden gaan. Dan zou ik vast wel het geld terug krijgen. Lees verder om te zien wat daar in Split gebeurde. In ieder geval reden we inmiddels weer over het eiland Pelješac richting de verbinding met het vasteland. De omleiding hadden we bij Metković inmiddels bereikt. Wat een mooie besneeuwde bergtoppen daar in het noorden. Dat moet Bosnië en Herzegovina zijn. Even een mooi plekje voor foto's zoeken. Prachtig! Ik was het gedoe in de haven van Trpanj al weer vergeten. "Hopelijk kan ik die sneeuw morgen vanaf de Sveti Jure ook zien. " Waarom hebben we die bergen eerdere jaren nooit gezien? Gelukkig bleek sneeuw een trefwoord deze vakantie en we werden op nog meer getrakteerd. Voor het eten waren we te laat. Na een paar lekkere Travarica in hotel Neptun gingen we dus lekker slapen.

©  Jos van der Burgt