Evenementen Wmc Nacht van Gulpen Wandelingen Carnaval Feestdagen Video's Gastenboek Contact










Over de website Nieuws Overzicht Vakantie Balkan 1 2 Balkan top 10 Camping Dagje weg Stedentrips
Wanneer we het station Kerkrade Centrum verlaten gaan we rechts. We blijven daarbij zoveel mogelijk rechts lopen en in de richting van het bolvormige attribuut. Achter de overweg ligt iets hoger het Hambos met het Maria kapelletje. We steken echter over in de richting van het blauwe Anwb bord en lopen in de richting van de rotonde. Op de plaats waar nu de drukke Hamstraat ligt, lag vroeger de zogenaamde kolenbaan. De kolenbaan verbond de Domaniale Mijn met de spoorwegemplacementen van Spekholzerheide en Simpelveld. Over deze spoorlijn werden de gedolven kolen afgevoerd. In de verte links op de rechter weghelft is het enige restant zichtbaar dat nog aan de tijd van de mijnbouw herinnert: de schacht Nulland
We steken over en dalen de trappen af aan de overkant.
We blijven rechtdoor lopen langs het beekje dat de naam Bleijerheiderbeek draagt. Wanneer we even achterom kijken zien we dat de beek linksaf buigt. Even verderop zal ze samenvloeien met de Crombacherbeek die tegemoet stroomt en als Anstelerbeek duikt de stroom onder de Hamstraat en vervolgt zijn weg door onder meer het Hambos richting het stuwmeer de Cranenweyer, dat in de Anstelvallei ligt en ook wel de Groene long genoemd wordt.
Het natuurgebied waardoor we momenteel wandelen draagt de naam Peschbeemden en kan nogal drassig zijn. (foto boven)
Niet onterecht gaat een deel van het pad even verderop over een aangelegde houten verhoging. Daarachter ligt het punt waar we Nederland verlaten en onze tocht vervolgen over Duits grondgebied. Aangekomen achter de houten verhoging, gaan we op de verharde weg links, enigszins bergop. We volgen deze weg voor langere tijd rechtdoor door het gedeelte Pannesheide. Daar passeren we onder meer het voormalige restaurant Balkan restaurant Dalmacija, waar wij als Kroatiëfans en vleesliefhebbers graag af en toe een "Grill Teller" bestelden. Helaas weg. Uiteindelijk komen we uit op een pleintje waar zich de bushalte "Altes Zollhaus" bevindt.Kijkend in de richting van de supermarkt Lidl, heeft op de voorgrond inderdaad ooit het douanekantoor gestaan. Voorbij de supermarkt Lidl begint tevens de Nieuwstraat/Neustrasse, waarvan vanuit dit gezichtspunt de rechterkant aan Duitsland toebehoort en de linkerkant Nederlands grondgebied is. Wij steken echter over en gaan door het straatje naar de huisnummers 386 en 394-406 in de richting van de zichtbare hoogspanningsmasten en het kerkje in de verte. We steken deze drukke straat over (uitkijken!) in de richting van de hoogspanningsmasten en het kerkje. We houden links aan en lopen langs de overblijfselen van de Siegfriedlinie, die we rechts laten liggen.
De Siegfriedlinie - ook Westwall genoemd - was de Duitse verdedigingslinie, die tussen 1936 en 1940 werd aangelegd. Op enkele plaatsen wordt de linie nog intact gehouden, omdat vleermuizen huizen in de bunkers die in de nabijheid van de linie waren gebouwd en vele soorten reptielen voelen zich er thuis tussen de inmiddels begroeide betonblokken. Ondertussen gaan we afdalen en hebben nog even zicht op de wijk Bardenberg die tot de Duitse stad Würselen behoort. We komen in een mooi natuurgebied met de naam Wormdal, in het Duits Wurmtal.
Na de afdaling gaan we rechts onder het tunneltje. Achter het tunneltje gaan gaan we links en we volgen de weg tot aan de poort van de waterzuiveringsinstallatie.
Voor deze poort gaan we rechts het pad op.
Verderop komen we bij een houten verhoging waarover we onze route vervolgen. Verderop steken we via een brug (foto rechts) rivier de worm over van de linkeroever naar de rechteroever.
De Worm ontspringt in de Aachenerwald op een hoogte van 260 tot 280 meter. Als de Worm ter hoogte van Heinsberg in de Roer stroomt heeft ze afstand van 53 kilometer afgelegd. Ter hoogte van Kerkrade en Landgraaf is de Worm tevens grensrivier met respektievelijk de Duitse gemeentes Herzogenrath en Übach-Palenberg.
We vervolgen onze wandeltocht en beginnen aan een klim van een behoorlijk aantal trappen aan de linkerhand.
Boven aangekomen moeten we nog om een bergje heen. Dat kan rechtsom of linksom tussen twee bomen door en langs een bankje. Achter dit bergje blijven we min of meer rechtdoor lopend onze route vervolgen. Het pad gaat verderop voor langere tijd dalen om daarna weer even kort omhoog te gaan. Afbuigend naar rechts en weer naar links. Aan de linkerkant verschijnt een overdekt uitzichtpunt.
Achter dit uitzichtpunt zijn er twee mogelijkheden om naar burcht Burg Rode te lopen. De eerste gaat niet door de stad Herzogenrath. De tweede biedt de mogelijkheid om in de Kleikstrasse wat te drinken bij Gaststätte My Way of een ijs te eten bij de ook bij Nederlanders populaire ijssalon Carvi, waar het soms aansluiten geblazen is op zonnige dagen.We gaan aan het einde van de Hundforter Weg naar links en duiken onder de weg Schütz von Rode strasse door dus rechtsaf en aan de andere kant links de trappen op. We moeten rechtdoor aan de overkant de Burgstrasse in. Dat kan echter het veiligst door links het voetgangersverkeerslicht te nemen, want dit is een druk kruispunt, zeker in de spits. EINDE aparte beschrijving.
We gaan met de weg mee links omhoog. Daar kunnen we aan de rechtkant al een glimp opvangen van de burcht Burg Rode. We letten aan de rechterkant op het zijstraatje Burgstrasse waar we rechts afslaan. EINDE van de aparte beschrijving van de tweede mogelijkheid.
Het achtervoegsel rade of rode betekent "rooiing" of "ontginning", en verwijst naar het werkwoord rooien: het kappen en bebouwen van bosachtig gebied. We vervolgen onze wandeling en gaan voorbij de ingang van de burcht Rode linksaf en meteen weer rechts. Vervolgens slaan we linksaf de Marienstrasse in. De weg gaat omhoog. Bij het kruis aangekomen gaan we de 's Hertogenrode weg in, de trappen op en boven aangekomen naar rechts. Inmiddels bevinden we ons weer op Nederlands grondgebied. We komen aan bij een heuse wijnberg (foto links). Ter ere van het 900 jarig bestaan van de abdij Rolduc hebben een twintigtal mensen (van het St. Catharinagilde uit de Kerkraadse wijk de Holz) het initiatief genomen een oude traditie in ere te herstellen.
Sinds de stichting van de abdij Kloosterrade tot aan de Franse overheersing werd hier namelijk ook steeds wijn verbouwd. We vervolgen onze wandeltocht en lopen voorbij het wijngoed Eurode. Dan moeten we links bij het bekende blauwe voetpad bord. Dan even rechtdoor aan houden en de vijvers van Rolduc komen inzicht. Daar moeten we naar toe en we nemen het scherp rechts van ons dalende pad. Beneden linksom en het brede pad blijven volgen met de volgen met de vijvers aan de rechts. Voor de geouwen van de abij buigt de weg rechtsaf. Verder gaan we links en we vervolgen onze weg met de vijver links van ons, evenals de volgende vijver. We een slingerend bergje op, houden boven rechts aan en komen bij de ingang van de abdij Rolduc. Het is zeker de moeite waard op de binnenhof een kijkje te nemen. We vervolgen de route door de ingang de rug toe te keren en over de rechter weghelft langs de dieren te lopen.
Aan het einde van de laan begint rechts het Kanunnik Kruyderpad. Dit pad gaan we volgen tot aan de rotonde. Daar slaan we linksaf de Ailbertuslaan in, genoemd naar de stichter van Rolduc, Ailbertus van Antoing. Aan het einde van de Ailbertuslaan steken we de volgende rotonde over en lopen de prins Clausstraat in, precies tegenover de Ailbertuslaan. Ook aan het einde van deze straat gaan we rechtdoor de Hertenweide in. Vervolgens links het stadspark in en bij het pleintje met de zes banken links langs de dieren. Aan het einde van het hekwerk van de dieren gaan we rechts en zien we verderop - achter de 4 banken - trappen aan de overkant van de drukke Koningsweg - oversteken bij het zebrapad!!! Bovenaan de trappen lopen we rechtdoor langs de Rodahal in de richting van het centrum. De eerste straat links en de volgende straat rechts door de winkelstraat. Vanaf hier is het nog slechts een kwestie van rechtdoor wandelen richting de markt. Hier op de markt van Kerkrade staat nog een beeld ter ere van de Limburgse mijnwerkers, dat veel betekent voor de Kerkradenaren. In de volksmond heet hij d'r Joep en als zodanig wordt hij ook vaker bezongen in liedjes uit Kerkrade. Joep werd in 2007 50 jaar. Bij de St. Lambertus kerk - die in 2008 900 jaar werd, wat natuurlijk groots gevierd werd - vinden we weer het bordje station en dat betekent weer verder rechtdoor lopen door de kapellaan. We hopen dat je hebt genoten van deze tocht hopen dat je nog een keer gebruik maakt van wellicht een beschrijving van wellicht een andere wandeling, die we tegen die tijd ook online hopen.
© Jos van der Burgt